Karin en Floor Eling uit Doetinchem (allebei 16) is een meer dan sportieve tweeling. De lijst met gezamenlijk beoefende sporten of andere ontspanning is voor hun leeftijd opvallend lang. Tennis, judo, korfbal, voetbal, dansen, ballet en sinds anderhalf jaar volleybal bij Rensa Family Orion. Het komt bij hun opsomming uit één mond.

Vol enthousiasme storten beiden zich op het een als het andere uit beeld raakt. ,,Ze gaan er bij elke sport vol overgave voor,” zegt moeder Jolanda, ,,ook privé. Ze zijn onafscheidelijk en delen alles met elkaar. Het is één pot nat,”  lacht ze. Dat blijkt van kindsbeen af. De tweeling deelt niet alleen sportief alles, maar zat ook samen vanaf de peuterspeelzaal bij elkaar in klas of groep tot het keuzepakket op het Houtkamp College (4vwo) ieder in een andere studierichting dreef. Maar ook nu ze ouder worden weet de een bij een knipoog, knikje of glimlach nog steeds wat de ander precies bedoelt.

Karin en Floor en de andere drie kids hebben hun sportdrive niet van een vreemde. Moeder Jolanda zat op voetbal, deed aan zwemmen en hield de spieren soepel met ballet. Vader Marc is een tennisfreak. Die sport blijkt een gemene deler, pa droeg het over op al zijn  kinderen. Behalve Karin en Floor mogen of mochten ook de andere drie tennis achter hun naam schrijven. Maarten (22) vulde het aan met judo, Sanne (21) met dansen en Tessa (20) met paardrijden.

De zusjes lachen als een vraag over de tweelingstatus wordt doorgetrokken  naar hun geboorte. Floor: ,,Aan Karin alle eer. Zij kwam het eerst ter wereld, ik twee minuten later.”

Karin en Floor in hun jongste tijd: wie is wie?

Dynamisch
De keus voor volleybal na alle andere sportieve ervaring werd bepaald door iets eigentijds. ,,Via de sociale media.” Ze zagen het en waren verkocht. ,,Volleybal is leuk, snel en dynamisch. Je bent een team, maar ieder heeft ook een eigen verantwoordelijkheid. Dat spreekt ons aan.”

De tweelingzussen spelen sinds hun veertiende bij Rensa Family Orion. Dit seizoen in meisjes MA3, Floor als spelverdeelster en op buiten; Karin op buiten en  mid. Dat er nog niets gewonnen is, maakt beiden niets uit. ,,We verloren weliswaar van meisjes A2, maar zaten dicht tegen hun niveau aan. Elke wedstrijd leren we.” Als het uitkomt zijn ze bij Orion op de tribune present bij Heren 1 en Dames 1. Ter aanmoediging en om te leren. Voorbeelden, waaraan ze zich kunnen optrekken? ,,Tom Coops en Jannes van der Ham bij de heren.” Bij Dames 1 hebben ze nog geen rolmodel, maar wat zou het leuk zijn om hierin ooit samen te spelen.

Wat is ze in anderhalf jaar Orion-volleybal bijgebleven? ,,Leuke, spannende wedstrijden, maar ook een hele nare ervaring. Tegen een Achterhoeks team, dat zich heel brutaal en respectloos gedroeg. Met veel geschreeuw. Ook tegen de scheids. Alles zat bij ons tegen, we verloren met 3-1. Dat was het eerste jaar, met de B.”

Toekomst
Karin en Floor zijn, voor jonge meiden, opmerkelijk serieus over hun toekomst en bijhorende studie. De eensgezinde keuzes tot nu toe lopen hier ver uiteen. Karin wil het liefst lesgeven en zoekt het daarbij in een hbo-opleiding voor kunst, met geschiedenis en architectuur als favoriete vakken. Floor  hoopt op een studie criminologie in Leiden. Ze wil graag rechercheur worden. Moeder Jolanda hoort het allemaal glimlachend aan: ,,Het duurt gelukkig nog een jaar of drie voor ze echt een keus moeten maken.”

Tekst Rob Lureman

Foto Rob Lureman